Steely Dan – Countdown To Ecstasy (CD)

Het genre van Countdown To Ecstasy laat zich het beste omschrijven als een samensmelting van rock en jazz. De kenmerkende Steely Dan-mix van rock wordt op deze plaat verrijkt met uitgesproken jazzy elementen, zowel in de ritmiek als in de harmonie. De uptempo tracks, vaak tussen de vier en vijf minuten lang, onderscheiden zich door subtiele arrangementen, jazzintermezzo’s en een strakke, bijna slick productie. Toch blijft bluesinvloed overeind, bijvoorbeeld in de nummers ‘Bodhisattva’ en ‘Show Biz Kids.’ Kritisch gezien wordt het album geroemd om de inventieve bop-achtige jazzsolo’s die hun plek vinden binnen een poprock-context. Het samenspel van het studiocollectief levert een ongeëvenaarde helderheid en gelaagdheid zonder overdaad of chaos.

Qua thematiek zet Countdown To Ecstasy de toon die we kennen van Steely Dan: sociaal kritische teksten vol ironie en spitsvondigheid. De nummers exploreren onderwerpen als drugsmisbruik, klassenverschillen en het hedonistische leven aan de Amerikaanse Westkust. De satirische blik op hedendaags Amerika krijgt gestalte in songs die vaak draaien om tragikomische, soms licht ontspoorde personages. Zo verhaalt ‘My Old School’ over een beruchte drugszaak op de universiteit van Becker en Fagen, terwijl ‘King of the World’ zich afspeelt in een post-apocalyptisch Amerika. Met ‘Show Biz Kids’ levert de band scherpe kritiek op de oppervlakkigheid en overdaad van het showbizzleven in Los Angeles.

Enkele opvallende tracks op dit album zijn ‘Bodhisattva’, een energiek openingsnummer met indrukwekkende gitaarpartijen en jazzrock-invloeden, ‘My Old School’, waarin blazers en felle pianoriffs het ritme bepalen, en ‘Show Biz Kids’, een satirisch nummer dat uitblinkt in zijn scherpe observaties over het moderne stadsleven.

Countdown To Ecstasy blijft een mijlpaal in het oeuvre van Steely Dan. Het album onderscheidt zich door zijn muzikale verfijning, intelligente teksten en unieke balans tussen rock, jazz en pop. Daarmee heeft deze plaat niet alleen een vaste plek verworven in het klassieke rockrepertoire, maar vormt het ook een essentieel hoofdstuk binnen het brede palet van de Westcoast-sound van de jaren zeventig.